Saints, Stars en mijn onverwachte bekering

De laatste tijd voel ik me vaker een haperende machine dan een soepel lichaam. Uit een stoel opstaan in één vloeiende beweging? Pure acrobatiek. Tijd voor actie dus. Ik boek een les Reformer Pilates bij Saints & Stars, een gloednieuw heiligdom op het Leidseplein waar mensen ogenschijnlijk vrijwillig hun spieren martelen in designer activewear.

In mijn oude sportkloffie stap ik op de fiets. Hoe dichter ik bij de locatie kom, hoe meer modelachtige gazelles ik om me heen zie: lang, glanzend haar in een vlecht, Lululemon-pakjes strak getrokken over perfect gevormde schouders. Toeval?

Ik parkeer mijn fiets en loop richting de sportschool. Daar doemt de eerste uitdaging op: een donkere trap met hier en daar een strook blauw licht. Terwijl ik me omhoog worstel, heb ik het gevoel dat ik van alle kanten bekeken word. Ik draai me om, klaar om priemende ogen aan te kijken, maar het blijkt mijn eigen reflectie te zijn in spiegels die werkelijk overal hangen. Links, rechts, boven, voor. Alles bevestigt: “Jij bent geen gazelle. Eerder een hert dat in koplampen kijkt.”

Bij de balie – hotelwaardig, uiteraard – krijg ik een minuscule handdoek overhandigd en word ik met een mysterieuze fluisterstem naar de kleedkamers verwezen. Twee seconden lopen, maar onderweg raak ik opnieuw afgeleid. De gazelles zijn overal. Ze bewegen als in slow motion, met nonchalante elegantie. Alles klopt aan hun verschijning: van hun getrainde armen tot hun serene blik. Ze lijken zich niet bewust van hun schoonheid, wat ze nóg onverdraaglijker gracieus maakt.

In de kleedkamer is het niet veel beter. Terwijl ik mijn schoenen probeer uit te trekken zonder te struikelen, glijden de gazelles moeiteloos langs kaptafels met perfecte verlichting, Dyson Airwraps en fluweelzachte designkrukjes die schreeuwen: “alleen voor mensen met een core”. Ik bevind me in een zorgvuldig gestileerd heiligdom, waar de sterren niet boven je, maar naast je staan.

Zodra ik de kleedkamer verlaat, tast ik in het duister. Letterlijk. Gelukkig leiden lichtkranten met inspirerende quotes en foto’s van goddelijke lichamen me als wijzen naar de juiste zaal. De muziek bonkt op exact hetzelfde volume als toen ik vroeger op zaterdagavonden uitging in het pand hiernaast. Even overweeg ik weg te rennen.

Voor de zaal staat een kluitje jonge, fitte gazelles in huidaansluitende pakjes. Ik ben me pijnlijk bewust van het verschil tussen hen en mij. Weglopen lonkt steeds sterker. Maar dan klinkt het door de speakers: “FIRST TIMERS?! COME IN NOW!!!” De stem overstemt de muziek net genoeg om mij binnen te lokken. Ik ben de enige FIRST TIMER. Het komt vast goed, denk ik.

Onder de indruk van alles, neem ik niets van de instructie op. Als je ADHD hebt en nog nooit op een Reformer hebt gestaan, voelt het apparaat als een relikwie uit een sadistische kloosterorde. Right leg in left S-handle, spring on blue?! Ik doe alsof ik het snap. Ondertussen bewegen de gazelles als een zwerm elegante wellnessmonniken om me heen. Ze zuchten en zweten niet. Ik tril als een rietje, lek zweet als een net uitgewrongen spons en zucht met de intensiteit van een Dyson Airwrap op turbostand.

Na een eeuwigheid – 50 minuten – komt het verlossende stretchmoment. Ik houd me groot, maar denk vooral: dit nooit meer.

Totdat… er iets gebeurt. De instructrice rent naar de deur, waar een ietwat zenuwachtige tiener klaar staat met een tray koude doekjes. De gazelles sprinten in perfect synchroon tempo naar voren, geven haar een high-five, en worden beloond met: “Yes, Queen!”, “YOU DID THAT!”, “Proud of you, hon.” Ik weet ook niet hoe, maar voor ik het weet sta ik erbij, blozend als een tomaat, en krijg ik mijn eigen compliment. En een koud doekje dat naar eucalyptus ruikt.

Ik ben bekeerd. Wat ik eerst wantrouwde, misschien zelfs bespotte, is nu iets waar ik deel van wil uitmaken. Ik vind dat ik een matcha-latte verdien. Terwijl ik hem opdrink, schrijf ik me in voor de komende weken.

Ben ik al een gazelle? Nee. Maar ik weet nu waar ze gekweekt worden. En misschien, heel misschien, word ik ook ooit gracieus, 1.80m en fit. Alles lijkt mogelijk bij Saints & Stars.